"വേഷമെനിക്കെന്തെന്നു വിധിപ്പതു വിഭോ ഭവച്ചിത്തം വിശ്വ പ്രിയമായ് നടനം ചെയ് വത് വിധേയനെന്കൃത്യം "
ശ്രീ ചക്രം, സാള ഗ്രാമം, ശിവ ലിംഗം, തുടങ്ങി എല്ലാ ദേവതമാരാലും ചൈതന്യ പൂരമായിരുന്ന, ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ഈറ്റില്ലങ്ങള്, നടുമുറ്റവും,ഇടനാഴിയും, വടക്കിനിയും, തെക്കിനിയും, വലിയടുക്കളയും, മറ്റും കൊണ്ട് സമൃദ്ധമായിരുന്ന നാലുകെട്ട്- അന്യം നിന്ന് പോകുന്ന കാലത്ത്, " ആനാംപറമ്പും" ഇനി ഒരു നൊമ്പരം മാത്രം. അപരിമിതമായ ഈ ലോകത്തില് പരിമിതനായ, അവിദ്യയുടെ കൂത്തരങ്ങില് ജീവിക്കുന്ന ഞാന് " ജഗദീശ്വരനാല്പോലും ആരാധിക്കപെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ത്രിപുരസുന്ദരി, ജഗദീശ്വരി, പരാഭട്ടാരികയായ ദേവിയുടെ തൃപ്പാദപദ്മങ്ങളില് മനസ്സ് കൊണ്ടും വാക്ക് കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും നമിക്കുന്നു. നേടിയെന്നു കരുതിയവയെക്കാള് അധികം ആകുന്നു നഷ്ടപെട്ടവ- എന്നാല് അവ നേടിത്തന്നത് നിയതിയല്ലേ? അതിനാല് അതെ ശക്തിക്കല്ലേ അവയെ തിരിച്ചെടുക്കാനും അവകാശം. കവി പാടിയപോലെ "വേഷമെനിക്കെന്തെന്നു വിധിപ്പതു വിഭോ ഭവച്ചിത്തം വിശ്വ പ്രിയമായ് നടനം ചെയ് വത് വിധേയനെന്കൃത്യം".